Stijn Claeys: "7 jaar geleden werd ik gevraagd om een workshop 'Muziek maken met Afval' te begeleiden voor het toenmalige VFJ (nu Formaat vzw). Het was leuk om te doen en volledig ecologisch verantwoord! Het succes was enorm, waardoor ik zonder het eigenlijk goed te beseffen zelf een organisatie uit de grond stampte, 'Trashbeatz'. Ik heb ondertussen het volledige Vlaamse land doorkruist. Van
jeugdhuis tot school, van teambuilding tot speelplein. En van stoppen is er nog lang geen sprake!"
Hoe is het allemaal begonnen?
"Ik zit al van jongs af aan vernesteld in verschillende organisaties. Alles startte met het speelplein. Daar kreeg ik al snel zin in meer en ik volgde verschillende animatorcursussen bij CM (Kazou) en Crefi. Bij CM kreeg ik de kans om kampen voor 14-jarigen te begeleiden. Maloja (Zwitserland) zorgde ervoor dat ik verliefd werd op de bergen. Voor ik het wist mocht ik gratis op cursus 'bergmonitor', geen berg was hoog genoeg voor mij! Ik ging al snel 17-jarigen begeleiden op de wat ruigere kampen: van de Spaanse Pyreneeën tot Tsjechië. In elk mogelijk jeugdcentrum van CM heb ik gedweild. Als vakantiejob vond ik het maar niets om in een fabriek te gaan werken. Ik volgde de cursus hoofdanimator bij Crefi en werd hoofdanimator bij Free Time te Gent. Ik had de leiding over 40 'moni’s' en een 400-tal kinderen. Ik kreeg zin om zelf cursussen te geven aan jongeren en volgde de instructeuropleiding bij Formaat. Er was immers een tekort aan begeleiders voor creatieve thema’s. De vzw-wetgeving verkondigen zat niet in mijn bloed, maar muziek maken met afval, 'rockshops' begeleiden (deelnemers een instrument leren bespelen tijdens een weekend) of veejayen, dat is wat anders!"
Wat is de meerwaarde van dit engagement voor jou persoonlijk?
"Waarom ik me graag inzet als vrijwilliger heeft volgens mij te maken met het feit dat ik liever zelf een avontuur beleef dan naar eentje kijk op televisie. Een avondje zetelhangen geeft me geen voldoening. Een namiddag, avond, weekendje, maand… een groep begeleiden geeft me zoveel energie dat ik soms het gevoel heb dat ik zelf mijn auto kan aandrijven."
Wat is het mooiste moment tot nog toe?
"Mijn mooiste moment is ongetwijfeld de dag dat ik dankzij het jeugdwerk mijn vriendin ontmoette. Het was op een strand aan de andere kant van de wereld. Dit bewijst nog maar eens dat
vrijwilligerswerk geen grenzen kent."
Hoe lang zie je jezelf dit nog doen?
"Hoelang ik nog doorga is moeilijk te zeggen. Maar dat 2010 nog niet het einde is, is zeker!"